Noworodek powinien być wynoszony na powietrze w tydzień lub 1 po urodzeniu, jeśli oczywiście powietrze nie jest wilgotne, mgliste i zbyt zimne. Po miesiącu lub 2 chłodne powietrze nie stanowi prze­szkody, pod warunkiem, że niemowlę jest dobrze osłonięte i zabezpie­czone przed wiatrem. Jeżeli jest to tylko możliwe, powinno ono jak najdłużej przebywać na wolnym powietrzu.

Należy szczególnie troszczyć się o to, by unikać, zwłaszcza latem, Zbyt długiego wystawiania niemowlęcia na działanie słońca. Nie oznacza to, że powinno ono stale przebywać w miejscu pozbawionym słoń. W czasie spacerów, gdy dziecko leży, jego oczy nie powinny być oczywiście zwrócone w stronę słońca. Sądzę, że będziecie wystawiać na słońce stopniowo, tak że z czasem przyzwyczai się do niego. Proponuję, by zaczynać od wystawiania nóżek dziecka na słońce na 5 minut, a potem stopniowo wystawiać na słońce coraz więcej skóry oraz wydłużać czas ekspozycji. Trzeba zachować szczególną ostrożność w czasie pobytu nad morzem, aby nie pozostawiać dzieci zbyt długo na silnym słońcu, ponieważ brak umiaru w tym zakresie może doprowadzić nawet do choroby.