Nie mam zamiaru opisywać szczegółowo potraw, jakie podajemy starszym dzieciom. Wydaje się, że wystarczy tylko wymienić kil­ka głównych zasad.

Po pierwsze – pieniądze wydawane na produkty żywnościowe trzeba wydawać rozsądnie. Korzystniej wydać pieniądze na mięso, jaja, ryby, mleko, sery, owoce i jarzyny niż na potrawy mączne i słodycze. Należy starać się podawać dziecku mięso lub rybę codziennie, 1 jajko dziennie i kilka razy dziennie owoce.

Nie chcę wmawiać w was, że ciastek, słodyczy i lodów nie należy w ogóle kupować. Dzieci je lubią. Chciałbym tylko zwrócić uwagę na to, że jeśli jest krucho z pieniędzmi, to o wiele lepiej jest wydatkować je na pokarmy, które wyrabiają w dziecku tężyznę i zdrowie oraz są niezbędne dla prawidłowego rozwoju, niż na skład­ki pokarmowe niewątpliwie przyjemne, ale mniej wartościowe, a ponadto ułatwiające rozwój próchnicy zębów. Można je podawać rzad­ko, Przy specjalnych okolicznościach, ale nie jako regularne potrawy serwowane kosztem bardziej wartościowych produktów spożyw­czych.

Chociaż wspomniane produkty żywnościowe są dla dziecka ważne, nie starajcie się dawać mu ciągle jednego i tego samego produktu, gdyż to spowoduje niechęć dziecka do jedzenia. Sprawa braku łaknienia jest odrębną sprawą.

Rzadko u dzieci zachodzi potrzeba wprowadzenia specjalnej diety. Stosuje się ją u dzieci otyłych i w niektórych rzadko spotykanych cho­robach (np. choroba trzewna). Chociaż np. należy unikać podawania smażonych potraw w większej ilości u wszystkich dzieci, rzadziej za­chodzi konieczność ograniczenia tłuszczów w diecie. Zwracamy na to uwagę, ponieważ wielu dzieciom zabrania się spożywania zbyt tłustych potraw w celu zapobiegania kwasicy. Ograniczenie to nie ma żadnego związku z częstością napadowej kwasicy.

Niektóre dzieci mają luźne stolce po spożyciu niektórych owoców. Konieczne staje się wówczas wyłączenie z diety danego owocu. Przy­czyny tego zjawiska nie znamy; zaburzenie ustępuje samoistnie po 2 ro­ku życia.

Jeśli niemowlę potrafi żuć, można mu urozmaicić dietę podając np. chlebek posmarowany cienko masłem, skórkę z chleba, ryby (uważać, by nie było w nich ości), drobniutko posiekane mięso, surowe jabłko lub gruszkę (bez skórki i środka), całego banana, Pomarańcze bez skórki i pestek, czekoladę, gotowane jajko, kawałek sera, całe gotowane jarzyny i wiele innych. Nie ma potrzeby stale sprawdzać w książce, co można podać, a czego nie. Kierując się rozsądkiem i podając łatwo strawne pokarmy, nie zawierające twardych cząstek (pestki), łatwe do żucia i niezbyt tłuste, nie popełnimy błędu. Trzeba pamiętać przy tym, że jest wiele rodzajów świeżych owoców jarzyn, serów, jaj, mięsa i ryb. Przyniosą mu one więcej korzyści nu potrawy mączne. Trzeba też mieć na uwadze, że niemowlęta różnią się między sobą w upodobaniach smakowych. Niektóre z nich wcze śnie zdradzają, że lubią potrawy kwaśne, inne wolą słodycze lub owoce.

Wasze niemowlę powinno nadal być karmione mlekiem. Obecnie nie może ono wypijać więcej niż pół litra mleka na dobę, gdyż większe ilości obniżają łaknienie i wówczas odmawia spożywania innych potraw, które są niezbędne dla jego rozwoju. Po 6 miesiącach życia można dawać mleko krowie nie rozcieńczone, bez dodatku cukru i nie gotowane, jeżeli jest świeże i pasteryzowane. Mleko nie pastery­zowane musi być bezwzględnie gotowane. Niemowlęciu nadal karmio­nemu piersią trzeba ograniczyć ilość mleka, zastępując je dietą mie­szaną.

Ile dziecko powinno zjadać? Z chwilą rozpoczęcia odstawiania od mleka i przechodzenia na pokarmy bardziej stałe nie trzeba mierzyć ilości podawanego poży­wienia. Dajemy dziecku tyle, ile ono chce, tak długo, jak długo jego przyrost wagi jest w przedziale normy.