Nie mam zamiaru opisywać szczegółowo potraw, jakie podajemy starszym dzieciom. Wydaje się, że wystarczy tylko wymienić kilka głównych zasad.
Po pierwsze – pieniądze wydawane na produkty żywnościowe trzeba wydawać rozsądnie. Korzystniej wydać pieniądze na mięso, jaja, ryby, mleko, sery, owoce i jarzyny niż na potrawy mączne i słodycze. Należy starać się podawać dziecku mięso lub rybę codziennie, 1 jajko dziennie i kilka razy dziennie owoce.
Nie chcę wmawiać w was, że ciastek, słodyczy i lodów nie należy w ogóle kupować. Dzieci je lubią. Chciałbym tylko zwrócić uwagę na to, że jeśli jest krucho z pieniędzmi, to o wiele lepiej jest wydatkować je na pokarmy, które wyrabiają w dziecku tężyznę i zdrowie oraz są niezbędne dla prawidłowego rozwoju, niż na składki pokarmowe niewątpliwie przyjemne, ale mniej wartościowe, a ponadto ułatwiające rozwój próchnicy zębów. Można je podawać rzadko, Przy specjalnych okolicznościach, ale nie jako regularne potrawy serwowane kosztem bardziej wartościowych produktów spożywczych.
Chociaż wspomniane produkty żywnościowe są dla dziecka ważne, nie starajcie się dawać mu ciągle jednego i tego samego produktu, gdyż to spowoduje niechęć dziecka do jedzenia. Sprawa braku łaknienia jest odrębną sprawą.
Rzadko u dzieci zachodzi potrzeba wprowadzenia specjalnej diety. Stosuje się ją u dzieci otyłych i w niektórych rzadko spotykanych chorobach (np. choroba trzewna). Chociaż np. należy unikać podawania smażonych potraw w większej ilości u wszystkich dzieci, rzadziej zachodzi konieczność ograniczenia tłuszczów w diecie. Zwracamy na to uwagę, ponieważ wielu dzieciom zabrania się spożywania zbyt tłustych potraw w celu zapobiegania kwasicy. Ograniczenie to nie ma żadnego związku z częstością napadowej kwasicy.
Niektóre dzieci mają luźne stolce po spożyciu niektórych owoców. Konieczne staje się wówczas wyłączenie z diety danego owocu. Przyczyny tego zjawiska nie znamy; zaburzenie ustępuje samoistnie po 2 roku życia.
