Ciąża – problemy i porady

W przeciwieństwie do noworodków dojrzałych, wcześniaków nie można karmić na żądanie, ponieważ mogą być one zbyt słabe, aby wyrażać swoje potrzeby. Trzeba je karmić wg ścisłego schematu. Wcześniaki są o wiele bardziej skłonne do zapadania na różne infekcje niż noworodki urodzone o czasie. Przygotowanie posiłków dla wcześniaka wymaga więc szczególnych środków ostrożności.

Pierwsze karmienie odbywa się zazwyczaj w 12 godzin po urodze­niu. Noworodka z wagą ciała nie przekraczającą 2250 g nie powinno się wyjmować z łóżeczka do karmienia; trzeba go tylko lekko unieść, gdyż trudniej mu połykać mleko w pozycji leżącej. Noworodka o wa­dze 2250 g i wyżej można zazwyczaj przystawić do piersi, przynaj­mniej po 2—3 dniach. Powodem, dla którego noworodków z niską wa­gą urodzeniową nie przystawia się do piersi, są ich trudności w ssaniu, w wyniku czego przystawiane do piersi albo nie potrafią wyciągnąć pokarmu w ogóle, albo szybko męczą się ssaniem i w ten sposób nie przyjmują mleka w wystarczającej ilości. Bardzo małe noworodki, które powinny być pielęgnowane w szpitalu, nie mają nawet wy­kształconego odruchu połykania. Noworodki o wadze między 1800 a 2250 g powinny być karmione pipetką lub — jeżeli dobrze ssą — butelką albo piersią.

Przed karmieniem należy wcześniakowi zmienić pieluszkę. Nie ra­dzimy robić tego po karmieniu, ze względu na większe ryzyko wy­miotów.

Najlepszym pokarmem dla wcześniaka jest pokarm kobiecy. Małemu wcześniakowi, którego nie można przystawić do piersi, należy ścią­gnąć pokarm z piersi do wygotowanego naczynia i podawać za pomocą wygotowanej pipetki lub butelki. W razie braku pokarmu w piersi jest do wyboru kilka mieszanek, którymi można zastąpić pokarm, istnieją jednak różne opinie co do tego, która z nich jest najlepsza. Każda z tych mieszanek jest odpowiednio spreparowana, a sposób przyrządzania znajduje się na opakowaniu.

Po pierwszych 2 tygodniach ilość pokarmu szybko zwięk­sza się. Każde karmienie piersią powinno trwać nie dłużej niż 15 do 20 mi­nut. Karmienie trwające dłużej będzie prawdopodobnie dla niemowlę­cia męczące. Jeżeli wydaje się, że karmienie piersią noworodka mę­czy, należy na 2, 3 dni przestawić je na karmienie z butelki (pokarmem ściąganym z piersi) i potem próbować przystawić go ponownie do piersi.

Ze względu na małą powierzchnię żołądka noworodki z niską wa­gą urodzeniową trzeba karmić częściej. Większym noworodkom nie podaje się zazwyczaj żadnych posiłków między godziną 11, 12 w nocy i 6 rano, mniejszym jednak (poniżej 2250 g) podaje się w tym czasie jeden posiłek. Jeżeli niemowlę płacze w nocy z głodu, trzeba je na­karmić.

Noworodka o niskiej wadze urodzeniowej waży się codziennie; gdy osiąga wagę 2500 g ważymy go 2 razy w tygodniu, a następnie 1 raz w tygodniu. Noworodek z wagą ciała poniżej 2250 g może do 3 tygodnia życia nie osiągnąć swojej wagi urodzeniowej. Nie ma potrze­bować przyspieszać jej przyrostu. Na ogół, dla noworodka z wagą ciała od 1800 do 2250 g, bezpieczniej jest, gdy w pierwszych 3 ty­godniach życia przybiera tygodniowo na wadze nie więcej niż 110 do 200 g ponieważ lekarze stwierdzili, że po szybszym przyroście wagi następuje jej spadek. Szybszy przyrost jest nieszkodliwy dla o wadze od 2250 do 2500 g.

Przy karmieniu należy położyć noworodka na brzuchu, unosząc równocześnie łóżeczko od strony głowy dziecka po to, by w razie ulewania nie zachłysnął się.

Wcześniakom podaje się witaminę D w kroplach od 3 lub 4 tygodnia życia. Ponadto, od około 8 tygodnia życia, zaleca się podawanie im preparatów żelaza dla zapobieżenia niedokrwistości. Leki te przepisze ci twój lekarz.